Verslag OT2011

ONCOlogisch Treffen 2011

"Emergencies in Oncology: disaster medicine or your chance to become a hero?"

 

Al reeds zes opeenvolgende jaren is er begin februari een bijzonder congres in de buurt van Utrecht: het ONCOlogisch Treffen. Dit is één van de weinige oncologisch georiënteerde congressen in Europa en het wordt georganiseerd door een samenwerkingsverband van 11 Nederlandse en Belgische praktijken, bekend als de Samenwerkende Diergeneeskundige Kankercentra.

Terwijl de vorige edities gekenmerkt werden door het bespreken van de kankers van 1 bepaald orgaanstelsel, werd hiervan dit jaar afgeweken. Nu werden de oncologische patiënten bekeken in de spoedsetting. Dit zijn immers de patiënten waarmee iedere practicus meerdere malen per jaar geconfronteerd wordt. Hierbij denken we aan de typische bloedende milttumor, de hond met een anaalzakcarcinoma met hypercalcemie, of een acuut abdomen door een afsluitende darmtumor. Een snelle en accurate aanpak is dan van levensbelang. Met dit in het achterhoofd probeerde de organisatiecommissie van het ONCOlogisch Treffen 2011 een degelijk programma samen te stellen.

Een schare van topsprekers zette zich gedurende 2 dagen in voor het welslagen van dit congres. Voor de medische beeldvorming was dr. Suzanna Boroffka van de Universiteit Utrecht degene die ons de kneepjes van haar vakgebied nog eens onder de aandacht bracht. Veel spoedpatiënten worden uiteindelijk meteen geröntgend, al dan niet geëchood. Ze zette hiervoor nog eens de puntjes op de i.

De absolute "top of the bill" dit jaar was de aanwezigheid van dr. Rebecca Kirby. Zij staat bekend als de "godmother" van emergency en critical care in de diergeneeskunde. Zij heeft dit vakgebied 20-30 jaar geleden vanuit het niets uit de grond gestampt en veel van onze huidige manieren van aanpak in de dagelijkse praktijk hebben we aan haar te danken. Ze was vroeger Professor aan de Universiteit van Pennsylvania en is nu eigenaar en bezieler van het Animal Emergency Center in Wisconsin.

Haar lezing over "kanker en acuut abdomen" was meteen een waterval van tips en trucs. Hieraan merkte je meteen dat er een spoedarts op het podium stond. Handige vuistregels stellen je als clinicus in staat om in een handomdraai je diagnostiek toe te spitsen op de belangrijkste aspecten die het dier in kwestie nodig heeft. Immers, het laatste waar een doodzieke spoedpatiënt op zit te wachten zijn nodeloze onderzoeken. Bijvoorbeeld, als je voorheen weinig aandacht besteedde aan het uitzicht van braaksel, was je na deze lezing meteen een andere mening toegedaan. Ze gaf uiteraard veel aandacht aan vloeistoftherapie, toch de hoeksteen van een goede emergency management. Ze was duidelijk voorstander van het gebruik van colloïden voor zowel emergency als critical care.

Zondagochtend stond er een onverwacht extraatje op het programma: er werd een breakfast-session georganiseerd met dr. Kirby. Ze leidde ons gedreven door de wereld van de electrolyten en de afwijkingen ervan. Deze gestructureerde sessie, gecombineerd met de duidelijke proceedings, geeft voor de behandeling van dergelijke gevallen het perfecte naslagwerk.

Verder hield ze nog een interessante lezing over acute respiratoire aandoeningen. Ook deze lezing was doorspekt met handigheden voor de dagelijkse praktijk over zuurstoftherapie en hoe je adequaat de thorax kan beoordelen op een manier die voor het dier zo weinig mogelijk stress oplevert.

Als chirurg kwam dr. Laurent Findji (dipl. ECVS) voor het voetlicht. Deze in London werkende, maar hier nog relatief onbekende Fransman gaf één van de meest professionele lezingen die ik al ooit aanhoorde. Hij sprak (in perfect Engels, zonder enig accent) geen woord te veel en geen woord te weinig, maar had op het einde alle aspecten van de oncologische emergency-chirurgie behandeld. Ook zijn lezingen gaven voortdurend tips die het dagelijks werk in de OK vergemakkelijken. Verder besteedde hij veel aandacht aan buikdrainage (gesloten & open) als zinvolle therapie bij septische peritonitis. Deze chirurg is duidelijk één van de opkomende specialisten in Europa en een echte aanrader voor de toekomst.

Prof. David Argyle is ondertussen een gevestigde waarde. Als medisch oncoloog doorliep hij de aspecten van de specifieke tumoren die aanleiding kunnen geven tot een spoedgeval. Met z’n droge Britse humor hield hij perfect de aandacht vast tijdens het toch wel vrij zware programma. Hij legde de vinger op de wonde voor de kankers waar we weinig of geen verhaal tegen hebben, maar bood ook een blik op de toekomst voor wat betreft nieuwe en opkomende behandelingen.

We kunnen spreken van een bijzonder geslaagde editie van het ONCOlogisch Treffen. Dit congres blijft een enorme aanrader voor alle dierenartsen, zowel voor degenen die zich nog maar pas beginnen toe te leggen op de veterinaire oncologie, als ook voor de verder gevorderde collega’s. Het is een naar, maar vaststaand feit dat de diagnostiek en behandeling van kanker bij onze patiënten een groot deel uitmaken van ons dagelijks werk als practici. Het is onze plicht om deze groep en hun baasjes te omringen met de beste zorg die er voor handen is.

Tom Hendrickx, namens de SDK, www.ONCOlogischtreffen.nl